Met deze mooie woorden nam Marij Vanlauwe afscheid als gemeenteraadslid in Waregem. Een inspirerende tekst voor alle politici. Bedankt Marij 🫶🔥💚

Beste burgemeester, schepenen, collega’s, medewerkers van de stad
Beste aanwezigen hier en thuis voor het scherm

Vroeger dan gepland en na zeven jaar in deze gemeenteraad is het moment gekomen om afscheid te nemen. Zeven jaar, dat klinkt misschien kort in een politiek leven, maar het is lang genoeg om veel te leren, om af en toe te botsen, om te ervaren wat geduld hebben is, maar vooral … om samen te bouwen aan iets wat groter is dan elk van ons apart, namelijk onze stad.

Toen ik in de raad kwam, deed ik dat niet uit ambitie voor die titel, niet vanuit berekening of de drang om te scoren met makkelijke leuzen, maar om een beleid te helpen maken dat rechtvaardig is, beleid dat vertrekt vanuit waarden. Vanuit de overtuiging dat politiek een moreel kompas nodig heeft en gaat over mensen, over eerlijkheid, duurzaamheid, solidariteit en zorg, ook en vooral zorg voor de toekomst. Over hoé we beslissen, niet alleen wàt we beslissen. Ik blijf geloven dat politiek moet vertrekken vanuit zorg voor mensen, niet vanuit wantrouwen tegenover hen.

Ik heb me de afgelopen jaren verdiept in dossiers – vaak tot op de komma – en tot ergernis van sommigen. Maar liever te grondig dan niet. Ik heb dat gedaan, niet om lastig te doen, maar omdat ik geloof dat beleid sterker wordt als het kritisch bevraagd wordt. En ja, ik ben liever een luis in de pels dan een meeprater in (of achter) de coulissen.

En ik weet dat dit niet de gemakkelijkste weg is in tijden waarin het loont om hard te roepen, vijanden te verzinnen en complexe problemen te reduceren tot schuldigen. De roep van rechts klinkt luid: eenvoud, identiteit, daadkracht, camera’s, verlaging van de leeftijd om gasboetes uit te delen – maar vaak is het vooral ruis. Ruis die verdeelt, terwijl samenwerking juist broodnodig is. Angst is geen beleid en roepen is geen visie. Politiek moet gaan om luisteren, om verbinden, om vooruit denken en niet over vijandbeelden.

En tot slot wil ik een aantal mensen bedanken. Eerst en vooral mijn collega’s van Groen. Bedankt Jan en Simon, maar ook Inge en Hilde, voor de steun, de humor, de warmte, het vertrouwen, het geloof in wat we doen en de moed om telkens weer te kiezen voor inhoud boven imago.

Ik wil ook de collega’s van andere partijen bedanken – voor de discussies, de nu en dan scherpe debatten en soms ook de onverwachte momenten van verbinding, voor de vriendschap ook. En aan wie politiek ziet als een podium om angst te zaaien: ik hoop dat jullie ooit weer ontdekken dat vertrouwen een krachtiger fundament is dan angst en dat samenwerking meer oplevert dan verdeeldheid.

Ik wil ook de ambtenaren en medewerkers van de stad bedanken. Dank voor jullie vakmanschap. Jullie zijn de stille kracht die ervoor zorgt dat besluiten niet in woorden blijven hangen, maar werkelijkheid worden. Zonder jullie inzet zou geen enkel raadsbesluit meer zijn dan papier.

Ik wil ook mijn vrienden en familie bedanken. Zij hebben de afgelopen jaren verdragen dat ik zoveel tijd in de politiek stak. En vooral, zij hebben me daar altijd in gesteund.

Ik neem afscheid met dankbaarheid. Dankbaar dat ik dit mocht doen, op mijn manier: met respect, met overtuiging en met koppige liefde voor Waregem en voor zijn inwoners. Volgende keer zit mijn opvolger hier. En ik ben er heel gerust in: dat wordt goed! Geloof me maar.

Groen is voor mij nooit enkel een partij geweest, maar een houding, een manier van kijken en leven. Kritisch, hoopvol, met zorg voor wat leeft, met respect voor verschil, met een open blik op de toekomst en met de moed om traag te denken in een snelle, grijze wereld.

Dank jullie wel voor het vertrouwen, het debat en de vele momenten van bezieling. Het was een eer om hier te mogen zitten. Ik wens jullie allemaal het allerbeste.